Historia miasta Kwidzyna – część 3

Kwidzyn w Prusach Książęcych

Zapraszamy na trzecią już część cyklu historii miasta Kwidzyna. W poprzednim wpisie mówiliśmy m.in. o losach Kwidzyna w obliczu wojny trzynastoletniej oraz po sekularyzacji Zakonu Krzyżackiego. Dziś zaczniemy od tego okresu, w którym to Kwidzyn przynależał do lenna Korony Polski czyli do Prus Książęcych. Jeżeli jesteś tu po raz pierwszy, to zachęcamy Cię do przeczytania poprzednich wpisów, dzięki którym niczego nie przegapisz.

Rozwój miasta w Prusach

Należy przyznać, że w Prusach Książęcych Kwidzyn rozwijał się bardzo dobrze. Jeszcze w XVI wieku w stosunkowo krótkim okresie znacznie zwiększyła się liczba mieszkańców. To spowodowało konieczność nie tylko dobudowy kolejnych budynków mieszkalnych, ale też poszerzenia granic murów miejskich. W efekcie tych prac Kwidzyn zyskał dwa przedmieścia. W kolejnych latach rozwój miasta przebiegał raczej spokojnie.

Sytuacja polityczna miasta zmieniła się w XVII wieku. Najpierw miasto było kilkakrotnie okupowane przez wojska króla szwedzkiego Karola X Gustawa – w okresie tzw. potopu, tj. lat 1655-1660. W 1657 roku Brandenburgia przejęła te tereny wraz z Kwidzynem. Kiedy w 1701 roku powstało Królestwo Prus, Kwidzyn stał się jednym z miast tego państwa.

Ciekawostką może być fakt, że późniejszy król pruski Fryderyk II Wielki wykorzystał Kwidzyn jako miejsce do nielegalnego de facto naliczania ceł na polskie towary, które płynęły Wisłą do Gdańska. Po I rozbiorze Polski Kwidzyn stał się siedzibą najpierw departamentu, a w późniejszych latach rejencji dzielnicy Prusy Zachodnie. W 1773 roku powstała tu polska drukarnia, która działała aż do 1926 roku i pomimo obowiązującej germanizacji publikowała tytuły w języku polskim.