Historia miasta Kwidzyna – część 1

Zaczęło się od walk krzyżacko-polskich…

O tym, że Kwidzyn należał kiedyś do Państwa Krzyżackiego wie chyba każdy mieszkaniec, który choć trochę interesuje się historią swojego miasta. Prawdą jest to, że faktycznie Polska i Zakon Krzyżacki wielokrotnie na przestrzeni wieków toczyli o to miasto zażarte walki. Natomiast stwierdzenie, że historia Kwidzyna zaczyna się od walk krzyżacko-polskich to kompletna bzdura. Dziś przyjrzymy się historycznym faktom, dzięki czemu dowiemy się jak należy właściwie zrozumieć historię swojego miasta.

Szybki rozwój przeplatany z szybkim upadkiem

Początki Kwidzyna sięgają aż XI wieku, kiedy to, na tych terenach żyły plemiona Prusów. Historycznie region ten nosił nazwę Pomezania, które w języku pruskim – dawnym plemiennym, nie mylić z językiem niemieckim i Prusami z XVIII w.! – oznaczało lesistą krainę. To właśnie wówczas Kwidzyn istniał jako drewniano-ziemny gród, jednakże został doszczętnie zburzony w trakcie licznych wojen, które przetaczały się przez te tereny.

W 1226 roku Konrad Mazowiecki sprowadził Krzyżaków do Polski. Zakon szybko się rozwijał. W miejsce dawnego grodu pruskiego Krzyżacy założyli swoją warownię, a było to w roku 1232. Błyskawicznie, bo zaledwie rok później Kwidzyn otrzymał prawa miejskie. Stało się tak dlatego, że położenie Kwidzyna w tamtych czasach było niezwykle ważne ze strategicznego punktu widzenia. Zakon organizował – m.in. z Kwidzyna właśnie – wyprawy przeciwko Prusom i Jaćwingom. W jednej z takich wojen Krzyżacki ponieśli porażkę, a zwycięzcy Prusowie spalili doszczętnie Kwidzyn. Dzięki wielkim finansom (pozyskiwanym między innymi dzięki wsparciu Stolicy Apostolskiej) Krzyżacy szybko się odbudowali i do 1254 roku odzyskali Kwidzyn. W 1285 roku Zakon przeniósł tutaj siedzibę biskupstwa pomezańskiego (obecnie nieistniejącego).

Jeśli interesuje Cię historia, to koniecznie zajrzyj również do tego wpisu.